Wat maak je klaar? - Je lievelingseten.
Alweer?
Dit is het laatste. - Zijn er geen tomaten meer?
Je kan maar nooit genoeg tomaten in blik inslaan.
Maar...
we hebben wel vijf blikjes kikkererwten.
Dat gaat nog wel vijf jaar mee.
Wil je een glas wijn? - Nou, lekker.
We hebben geluk.
Hij is te drinken.
Gaat het, lieverd? - Ja hoor.
Nou nee, het gaat helemaal niet.
De kinderen zijn in veiligheid, hè? - Absoluut.
Gelukkig hebben we ze op die schoolreis laten gaan.
Nou, stel je voor.
Maar ik wil het me niet voorstellen. Ze zitten ver weg.
Er kan ze niets gebeuren.
Wees niet bang.
Schoonheid.
Stoor ik?
Nee hoor. - Dit lag in de kelder.
Ik was het vergeten. Lekker voor na het eten.
Het ruikt heerlijk. - En is dat een fles wijn, Don?
Inderdaad, Geoff.
En chocola als toetje, dankzij je lieve vrouw.
Wat hebben we hier? Ik proef bramen.
Vanille. Een herfstwijn.
Karen?
Hij zal wel honger hebben.
Als hij terugkomt, wil hij vast iets eten.
Daar gaan we weer. - Jacob, toe.
Je vriendje is 'm vijf dagen geleden gesmeerd.
Als hij al nog leeft, heeft ie vast geen trek in pasta.
Maar je nek. - Zeg dat nou niet.
Dat was niet nodig. - Waarom?
Het is toch zo? Ze moet het onder ogen zien.
Er zijn geen overlevenden. Wij zitten binnen en zij zitten buiten.
Sam. - Stil.
Het is maar 'n jongen. - Je weet niet wie er nog meer is.
Laat me erin. - Don, het is 'n jongetje.
Help. Laat me erin.
Verdomme.
Toe, laat me binnen. - We komen eraan.
Kom binnen, opschieten.
Gaat het?
Waar kom je vandaan? - Sandford.
Dat is 'n paar kilometer verderop.
Hoe kom je hier verzeild? - Ze kwamen achter me aan. Ze schreeuwden.
Ik was bang en ben weggerend. Alle andere huizen waren leeg.
Ik ben door de bossen bij de rivier uitgekomen.
Wie zat er achterje aan? - M'n moeder. En m'n vader.
Ze wilden me vermoorden.
En er zijn er nog meer. - Hoeveel?
Een heleboel. - Sam?
Hij heeft m'n arm te pakken. Help me.
Alice, maak dat je wegkomt. Vlucht door het luik.
Geoff, ik zie niets. - Hou m'n hand vast.
Kom terug.
Ga naar Jacob. Blijf rennen. We hebben geen tijd.
We kunnen ze niet achterlaten. - Toe dan.
O, nee. Godver.
Waar zitje?
Alice, nee.
Geoff, vooruit.
Sally, geef je hand.
Jacob, help me.
Waar ben je? - Laat hem daar.
Ik zie hem. Laat me los.
Don. Help ons.
Jacob.
15 DAGEN LATER: HOOFDEILAND BRITTANNIE IN QUARANTAINE
28 DAGEN LATER: HOOFDEILAND VERWOEST DOOR RAZERNIJVIRUS
5 WEKEN LATER: DE GEINFECTEERDEN ZIJN VERHONGERD
11 WEKEN LATER: EEN AMERIKAANSE NAVO-EENHEID TREKT LONDEN IN
18 WEKEN LATER: HOOFDEILAND INFECTIEVRIJ VERKLAARD
24 WEKEN LATER: DE WEDEROPBOUW BEGINT
28 WEKEN LATER
Welkom in Londen.
Doyle, vermaakje je daarbeneden?
Lik m'n reet.
Wat 'n oorlog hier. Er gebeurt geen bal. - Zeg dat wel.
Er valt niets te schieten.
Op de 20ste verdieping, derde raam. Dikke vent staat zich af te rukken.
Die met de grote ballen. - Ik zie hem niet. Waar is die rukker?
Met lul in hand op de 20ste verdieping.
Bij de brandtrap. Iemand moet hem een handje helpen.
Doyle, jij bent de hand-op-handexpert. - Man-op-mangevecht.
Ik denk dat het je vader is.
Met kolonel Phillips. Waar bent u? - Goedemorgen.
Ik ben bij de mensen die net aangekomen zijn.
Ik zal de hele ochtend met ze bezig zijn.
Ik wist niet dat we nu ook kinderen toelaten.
Rechts aanhouden.
Groen en bruin. Opvallende irissen.
Dat is meestal erfelijk. Heeft een van je ouders dat ook?
M'n moeder.
Hoe oud ben je, Andy? - Twaalf.
Dan ben je de jongste in het land.
Je bloeddruk is uitstekend en je hebt geen ziektes of aandoeningen.
Dus je mag er wel in.
Welkom thuis.
We gaan naar de bewaakte wederopbouwzone, District One genaamd.
District One ligt op het Isle of Dogs.
Hoewel de Isle of Dogs helemaal veilig is, is de rest van Londen dat niet.
Er zijn nog steeds veel lijken niet geborgen.
Er lopen ratten en wilde honden rond, en er heersen ziektes.
U wordt er voor uw eigen veiligheid op gewezen
dat het ten strengste verboden is de rivier over te steken.
Er wonen al 15.000 burgers in District One.
Het zal u opvallen dat er in hoge mate militairen aanwezig zijn.
Het Amerikaanse leger moet u beschermen.
We proberen uw repatriëring zo soepel mogelijk te laten verlopen.
Maar District One is nu behoorlijk goed georganiseerd.
Er is warm en koud stromend water, 24 uur per dag elektriciteit,
een medisch centrum, een supermarkt en zelfs een pub.
We zijn er bijna.
Papa.
Gaaf, hè?
Ik heb jullie zo gemist.
Gaat alles goed?
Ik dacht dat ikjullie nooit meer zou zien.
U had me moeten inlichten voor er kinderen binnenkwamen.
Er is geen protocol voor ze ingesteld.
We hebben geen compleet beeld van de manier waarop het virus werkt.
Het springt niet over op dieren,
het verspreidt zich niet door de lucht en de laatste dode is 'n halfjaar terug.
Toen waren wij er nog niet.
Waar bent u bang voor?
Dat het terugkomt. - Dat gebeurt niet.
Maar als het wel gebeurt? - Dan roeien we het uit.
Code rood.
Vooruit, jongens.
Wat vind je ervan, Andy?
Best gaaf, pa.
Kijk naar de camera.
Het telt 25 verdiepingen. Wij zitten op de bovenste.
Identiteitsbewijs.
Wat ben jij hier, pa? - Ik ben toezichthouder.
Ik zorg voor het licht, het water en de verwarming. Zie je dit?
Hier staat dat ik overal toegang heb. Ik beheer de boel zo ongeveer.
Dus je bent de conciërge.
Nee, ik ben toezichthouder.
Vind je het mooi?
Schitterend. - Leuker dan zonnig Spanje?
Je had die kampen moeten zien. Met z'n twintigen in een tent, en chemische wc's.
Alles stonk naar pis. - Leuk.
Over een paar maanden gaan we naar ons nieuwe huis.
Ons nieuwe huis?
Ik hoop dat jullie het begrijpen. We kunnen niet terug naar ons oude huis.
Het ligt buiten de veilige zone en ik zou er toch niet naar terug willen.
Wat is er met mama gebeurd?
Ga zitten, dan zeg ik wat er gebeurd is.
Mama en ik hielden ons schuil in een huis.
Een klein alleenstaand huis.
Het was van een oud echtpaar...
en die waren er ook.
En nog drie anderen.
En we...
probeerden gewoon in leven te blijven.
Voor een poosje ging het goed. Toen werden we aangevallen.
Ze kwamen binnen via het keukenraam.
Ze waren heel snel.
Ze kwamen achter ons aan.
Achterje moeder.
We kwamen vast te zitten in de slaapkamer.
Ik zie...
Ik zie dat ze...
haar bijten.
Ik kon niets doen.
Ik probeerde nog terug te gaan.
Ze was er al niet meer.
Ze was al weg.
Was er niets dat je kon doen?
Nee, niets.
Ik wist te ontsnappen.
Ik bleef maar rennen.
Ik kwam bij een legerkamp aan.
De rest weet je al. Ik heb in quarantaine gezeten en op jullie terugkeer gewacht.
We zijn blij dat je nog leeft.
Het spijt me.
VOOR PAPA
Schoft. - Zo wit heb ikje nog nooit gezien.
Rot op. - Goedemorgen.
Ja, sodemieter op, joh. Ik droomde net lekker.
Zondagmiddag, mooie blauwe lucht, ik lig in bed met m'n vrouw.
En nu ben ik terug hier.
Ik weet het. Ik heb ook zo over je vrouw gedroomd.
Hou op. - Wegwezen.
De volgende keer schiet ikje neer. - Tot straks, huisvadertje.
Ik schiet je neer, hoor.
Wat is er op tv vanavond?
Gaat het? Was je naar aan het dromen?
Ik ben bang dat ik vergeet hoe ze eruitziet.
Je zult het niet vergeten.
Ik heb niet eens 'n foto van haar.
Je zult het niet vergeten.
Beloof je dat?
Wat hadden we nou afgesproken? Er zijn alleen ratten en honden.
Zodra we 't vinden, gaan we weg. - We hadden iets moeten zeggen.
Vertrouw me maar. We zijn terug voor ze het merken.
Waar gaat dat heen?
Basis, meld je. Er zijn er twee door de noordgrens geglipt.
Zwerfhonden? - Nee, jonkies.
Londen is van mij.
Dat moeten we hebben.
Als de sleutel er was.
Wacht hier.
Kom mee.
Kijk eens.
Tam.
Tammy, ben je daar?
Tammy, doe niet zo stom. Dit is niet leuk.
Ik wist het wel.
Je doet me pijn.
Nee, niet weggaan.
Doyle.
Ik heb je jonkies.
Blijf van me af.
Het spijt me van deze voorzorgsmaatregelen.
Dit geldt voor alle overlevenden, hoewel het al 'n poos niet meer is gebeurd.
De laatste overlevende is van twee maanden geleden.
Kunt u zeggen hoe u zo'n lange tijd in leven bent gebleven?
Zijn er andere overlevenden?
Ik ga wat bloed afnemen.
Het doet geen pijn.
Bent u in directe aanraking geweest met de geïnfecteerden?
Ik wil m'n kinderen zien.
Natuurlijk.
Mr Harris. Uw kinderen zijn terecht.
Goddank.
Uw vrouw is ook gevonden.
Kunnen ze me horen?
Wat was dat nou allemaal? - Je had 'r toch dood zien gaan?
Je had haar toch dood zien gaan?
Dat heb ik niet gezegd. - Wel.
Die woorden heb ik niet gebruikt. Wat moet ik nou zeggen?
Je kunt het je niet voorstellen.
Het is heel moeilijk om uit te leggen. - Probeer 't toch maar.
Wat moet ik zeggen? Ik dacht dat ik mama zag doodgaan.
Anders had ik dat niet gezegd. Ik wist het zeker.
Ik weet ook niet precies hoe dat nou kan, maar het is wel goed nieuws.
Daar gaat het om. Mama leeft nog.
Ik wil naar haar toe.
Er is geen twijfel mogelijk. Ze heeft het virus. Ze is geïnfecteerd.
Waarom vertoont ze dan geen symptomen?
Geen idee. - Wat kan 't zijn?
Een genetische afwijking waardoor ze van nature immuun is.
Maar het virus zit in haar bloed en speeksel, dus ze is niet echt immuun.
Ze is een draagster.
Kan ze anderen besmetten?
Jawel, zonder twijfel.
Als deze vrouw immuun is, is ze van onschatbare waarde.
Misschien vinden we via haar bloed een vaccin of zelfs een geneesmiddel.
Dag, lieverd.
Het spijt me zo. Ik was bang.
Ik had niet mogen vluchten, maar ik was bang.
Vergeef me alsjeblieft.
We moeten haar bestuderen en testen uitvoeren.
Dat doet u maar op haar lijk.
Ik hou van je, Don.
Ik ook van jou.
Attentie, controlekamer. Met generaal Stone.
Alle krachten onder mijn bevel, bereid u voor op Code Rood.
Begrepen.
Alle posten, opgelet. Sunray over dertig seconden.
Uitbraak in het medisch centrum. Hou geweer op scherp.
Jawel. - Hou contact met de helikopters.
Maak cellencomplex open. - Burgers naar het cellencomplex.
De officieren zijn veilig in de bunker. Begin afsluiting.
Afgesloten.
Voer Code Rood uit.
Flynn, meld je. Zeiden ze nou 'Code Rood' of ben ik gek geworden?
Dat wou ik net aan jou vragen.
Alles is in orde, wees maar niet bang. Ik kom zo terug.
Er is vast niets. - Zo klonk het anders niet.
Hij zei dat ie zo terugkwam.
Gaat het? Kom mee.
Opschieten. - Andy, hou m'n hand vast.
Doorlopen.
Vooruit, iedereen.
Niet duwen. - Iedereen moet naar het cellencomplex.
Deze kinderen horen bij mij. Ze moeten beschermd worden. Ze moeten hier weg.
Dat gaat niet, Code Rood is afgeroepen. - Dat weet ik. Ik ben...
Andy. - Scarlet.
Tammy. - Andy, wacht.
Blijf staan, Andy. We komen eraan.
Loopt u door. Blijf doorlopen.
Is dit soms een oefening? - Natuurlijk niet. Er is iemand besmet.
Waarom sluiten jullie ons op? - Ter bescherming.
Bewaak de deur dan, en sluit hem niet af.
We moeten Andy vinden. - Dat lukt wel.
Sluit burgerzones af. - Sector een afgesloten.
Sector acht, afgesloten. - Sector drie, afgesloten.
Zet noodverlichting aan. Enige dwang is toegestaan.
Alle scherpschutters in positie.
Grondkrachten naar het medisch centrum.
Sector een onder schot.
Blijf kalm, allemaal.
Papa.
Nee. Mijn vader...
Hij is daar.
Cellencomplex, neem positie in.
Richt alleen op de geïnfecteerden. - Begrepen.
Ik heb er twee in 't vizier.
Pas op voor eigen vuur.
Ik krijg geen goed schot.
Man, dit loopt helemaal fout.
We zien een groep op twaalf uur.
Een op drie uur. - Op de grond, vier.
Zestien neer.
Ik heb er twee bij de jeep.
Ik kan de doelwitten niet onderscheiden.
Op de vlucht. Naar rechts.
Ik vind het aangewezen doelwit niet.
Ik kan niet doelwitgericht schieten.
Whisky Three, waarom schiet je niet meer? Meld je.
Niet meer doelwitgericht schieten. Schiet op alles wat beweegt.
We zijn 't niet meer meester.
Alle eenheden, dit is medisch uitvoerend officier Sierra Lima.
Zoek naar een jongen van twaalf, genaamd Andy.
Hij moet onmiddellijk uit het cellencomplex verwijderd worden.
We moeten Andy vinden.
We moeten hem vinden.
We vinden hem wel. Dat beloof ik.
Ik haal jullie hier allebei weg. Geloof me.
Nieuw schot. - Niet meer selectief richten.
Bevestig bevel. - Schiet op iedereen op de begane grond.
Zonder uitzonderingen.
Vooruit.
Drie neer. Er loopt er een van ons rond, op drie uur.
Ik heb ze onder vuur. - Linkersector, drie uur.
Hé, knul. Kom hier.
Ik heb hem. - Schiet neer, dan.
Doyle, er zitten er twee achter me aan.
Tam?
Wat een gekkenwerk.
Wat gebeurt er? - Ze schieten op iedereen.
Dat is toch onlogisch? - Dat is juist heel logisch.
Dat is Code Rood.
Ik heb papa gezien. - Waar?
Hij is een van hen.
Fase een: Schiet de geïnfecteerde mensen dood.
Fase twee: Cellencomplex.
Als dat niet werkt...
fase drie: Uitroeïng.
Nu houden ze pas op als iedereen dood is.
Wat doen we nu?
Ik blijf niet wachten tot ik uitgeroeid word.
We moeten hier weg.
Als de geïnfecteerden ons niet afmaken, zijn het de scherpschutters wel.
Je hebt geen keus, m'n vriend.
Nu is het donker. De scherpschutters zien je door hun nachtvizier,
maar je maakt wel 'n kans tegen de geïnfecteerden.
Maar als je wilt wachten tot zonsopgang, ben je al zo goed als dood.
Wie ben jij?
Sergeant Doyle. Delta-dakeenheid.
Waarom sta je niet op je post?
Kan ik ook aan jou vragen.
Doen jullie maar wat je wilt, maar ik maak dat ik hier wegkom.
Komen jullie mee?
Kom maar.
Ze schieten minder. - Is het minder erg?
Of er zijn minder schutters.
Luister. Jullie moeten alleen naar mij kijken, oké?
Je rent als ik ren. Volg me als een schaduw.
Blijf achter ons en let op haar.
Klaar? Vooruit.
Blijf hier.
Doyle, meld je.
Flynn, zeg op. - Waar zit je nou?
Grondniveau, District One. - Beveiligde frequentie.
Begrepen.
Wat doe je daar nou? Er komt je iets vreselijks tegemoet.
Dat hebben we gemerkt. - Nee, dit is veel erger.
Er is bevel gegeven vuurbommen op District One te gooien.
Dat was snel. - De uitbraak is niet meer onder controle.
Dus zorg dat je daar wegkomt, anders word je gebraden.
Hoeveel tijd hebben we? - Hooguit vier minuten.
Ik kan landen in Regent's Park. Daar pik ik je op.
Je hoort nog van me. - Dat is je geraden.
We moeten hollen. Ren gebukt achter me aan.
Scherpschutters. Op de grond.
Ga terug.
Andy, kom terug.
Terug.
Het geeft niet, het is maar een vleeswond.
Hij schiet veel.
Hij schiet in paniek, niet gericht.
Hoe heet je? - Sam.
Zie je die ingang?
Ren daar zo snel als je kunt zigzaggend op af. Stop nergens voor.
Moet ik het aas zijn? - Hij schiet op je, maar hij mist.
Dan geeft hij zich bloot en raak ik hem wel.
Je bent knettergek. - Blijf hier.
Over twee minuten gaan we er allemaal aan. Wil je dat?
Goed gedaan, knul.
Het hek. - Blijf achter me.
Springen.
Red Fox One giet het brandwater.
Loop door. Onder de rivier zijn we veilig.
Ga dan.
Tempo.
Rennen.
Schakel de biologische eenheden in. Verspreiden.
Bio-eenheden, begrepen.
Gebruik van chemische wapens toegestaan.
Blijf in de buurt.
Ze hebben ons weer verlaten.
Denk je dat mama nog leeft?
Nu niet meer.
Je ziet er bleek uit. - Ik kan niet tegen bloed.
Je hebt m'n vraag niet beantwoord.
Waarom je je post hebt verlaten.
Ik kreeg dat joch in het vizier.
Dat is geen doelwit meer.
Toen ik je uit het oog verloor, dacht ik dat ik jou ook kwijt was.
We laten ons niet meer uit elkaar halen.
We blijven bij elkaar, wat er ook gebeurt.
Wat er ook gebeurt.
Het is helemaal misgegaan.
Dat begreep ik door al dat gepraat op de radio.
En hoe zit het met jou?
Wat doe jij in godsnaam hier? - Hun moeder had heel speciaal bloed.
Ze had een natuurlijke immuniteit tegen het virus.
Je erft niet altijd alles van je ouders.
Het kan 'n generatie overslaan of verdwijnen, maar...
Misschien hebben ze het geërfd.
Het kan.
En dus is hun leven veel meer waard dan het mijne.
Of het jouwe.
Ik snap het.
Flynn, meld je. - Je hebt het gehaald.
Ik wist het wel. Ik kom naar je toe, maar pas goed op.
Een aantal geïnfecteerden zijn aan de bommen ontsnapt.
Wanneer zijn ze hier? - Over zestig.
Minuten? - Nee, seconden.
Goed jongens, kom mee.
Bukken.
Ik zie je. Ik kom eraan.
Je hebt anderen bij je. Wie zijn dat in godsnaam?
Wie zijn die lui?
Die kan ik niet meenemen. Dan worden we zo uit de lucht geschoten.
Breng ze niet naar de basis, maar over het Kanaal.
Die kinderen moeten hier weg. - Stap in. Ik neem ze niet mee.
Haal me hier weg. - Sam, kom terug.
Haal die klootzak van m'n ski.
Goed, wil je met me vliegen?
Kom maar, dan.
We gaan eraan. Doe iets.
Wil je klooien?
Kom maar, klootzakken.
Sta op, rennen.
Niet omkijken. Doorlopen.
Ga door.
Tot ziens, joh.
Doyle, meld je.
Ga naar het stadion. Schud die mensen van je af, ik neem ze niet mee.
Flynn, meld je. Je hoort me heus wel.
Vergeet Code Rood. Je moet me redden.
Zorg dat je er bent, wij zullen er zijn.
Gaat het?
Je bent zeker moe, hè? Ik ook.
Je moet me helpen. Met je zus. Snap je dat?
We moeten verder.
Gas. Achteruit.
Tammy en Andy, de auto in.
Schiet op. Ga de auto in.
Vooruit, snel.
Stap in, Andy.
Deuren op slot.
Doe de ventilatoren dicht.
Hij start niet. - Gewoon blijven proberen.
Hij start niet.
Blijf het proberen.
Hij start verdomme niet. - Klote.
Hij start niet. - Hou je voet op de versnelling.
Haal je voet ervan af als ik het zeg. Jij brengt ze naar het stadion.
Blijf bukken.
Ik zie je daar.
Goed.
Los.
Ga dan.
Godver.
Scarlet. - Verdomme.
Ze schieten op ons.
Hou je vast.
Kom mee.
Deze kant op.
Hou je vast aan de leuning.
Voorzichtig.
Ga maar, ik kan het zien.
Loop maar verder.
Recht doorlopen. Blijf de muur volgen.
Het gaat goed zo. Uitstekend.
Terug tegen de muur.
Blijf dicht bij me. Een beetje naar rechts, Andy.
Goed, ik zie het weer. Ik heb het nachtzicht aan.
Hou de leuning vast. Ga langzaam de trap af.
Sta stil.
Tammy, naar links. Goed zo.
Recht naar beneden. Rustig aan maar.
Stop, schat. Alles gaat goed.
Hou je vast aan de andere leuning.
Scarlet, ik zie niets. - Ga naar rechts.
Zet je been ver voor je neer.
Hou de leuning vast. Voorzichtig.
Waar ben je?
Andy, waar ben je? Geef antwoord.
Waar ben je?
- Scarlet.
Tammy, ik kom eraan. - Ik ben Andy kwijt.
Hier ben ik.
Kom maar op me af gelopen.
We vinden Andy wel.
Andy, waar ben je?
Tammy?
Nee.
Don.
We blijven bij elkaar, wat er ook gebeurt.
Tam, ben ik nu een van hen?
Nee.
Nee, dat ben je niet.
Sta stil.
Waar is Doyle?
Alleen wij zijn er nog.
Kom.
Stap maar in.
28 DAGEN LATER
Ontvangt u mij?
Ontvangt u me? Hallo?
Is er iemand?
We hebben uw hulp nodig.
VOOR PAPA